ALMANACH WROCŁAWSKI Serce nasze jest przy republice miejskiej, praktycznie niezależnym często mieście-państwie w okresie od pierwszych dziesięcioleci XIV do początków wieku XVI, ale jak to w almanachu ...
Herb Wrocławia w XIV w.
Wrocław w śląskiej położony krainie jest wspaniałym, tak od Niemców, jak i Sarmatów bardzo szanowanym miastem. Leży nad Odrą, w niemieckiej prowincji nawadnianej przez tę rzekę, która płynie na północ i której oba brzegi zamieszkuje lud niemiecki. Ale na ziemiach leżących między jej obiema odnogami polska mowa w częstszym jest użyciu niż niemiecka. Od swoich początków był Wrocław ludnym miastem, mając tak samo liczne, szacowne i podziwu godne budowle, szczególnie miłe oku domy Boże. Najświetniejsza jest spośród nich biskupia katedra pod wezwaniem św. Jana, nazywana niegdyś przez przodków złotym klejnotem biskupstwa, którą wszelako husycka wojna obróciła w perzynę. Ale Johann Roth, biskup i doktor praw, biegły w nauczaniu i mądrości człowiek, przywrócił temu biskupstwu wysokie poważanie i wielkość. W szacownym tym mieście jest wiele znamienitych klasztorów. Siedzą tu augustianie u św. Doroty, zakonnicy bosi od św. Jakuba, teraz u św. Bernardyna, ale innej obserwancji, kanonicy regularni i przesławnej Dziewicy
Hartmann Schedel 1493, tłum. Anna Wziątek.
Artykuły
Ostatnia Wieczerza; obraz z 1537 r. - portret zbiorowy patrycjuszy wrocławskich ukazanych jako uczestnicy ostatniej wieczerzy.