Plik:Polanica Wilgefortis.jpg

W Muzeum Misyjnym Ojców Sercanów w Polanicy-Zdroju można zobaczyć też eksponat z najbliższej okolicy. To krzyż z kapliczki w Starkowie. Wyjątkowym czyni go to, że ukrzyżowana jest kobieta, na dodatek posiadającą brodę. Jest nią św. Wilgefortis (Kummernis). Nieznana szerzej w Polsce, ale ciesząca się żywym kultem w Austrii i Czechach, stąd wizerunki na terenie związanego z Czechami byłego hrabstwa kłodzkiego. Do kultury polskiej wprowadziła św. Wilgefortis nowa noblistka, która mieszkała jakiś czas w powiecie kłodzkim. Wątek Kummernis przewija się przez całą powieść "Dom dzienny, dom nocny".

Paschalis nie rozumiał tego, co widział, a jednak odruchowo osunął się na kolana. Szczękał zębami nawet nie z powodu porannego zimna, ale z przeczucia, że klęczy przed istotą jemu podobną, bliską, choć zdecydowanie nieludzką. Oczy Chrystusa patrzyły na niego łagodnie i ze smutkiem, który mógł być tylko drugą stroną miłości. Nie było na niej męki ani bólu. Odwrócił się do przeoryszy. Uśmiechała się. "To Kummernis. My mówimy na nią także Troska, zresztą ma wiele imion". "To kobieta", powiedział cicho Paschalis. "Nie jest jeszcze świętą, ale wierzymy, że kiedyś dojdzie do kanonizacji. Na razie pobłogosławił ją papież Klemens. Żyła przeszło dwa wieki temu niedaleko stąd, w Broumowie. Była cnotliwa i piękna. Wszyscy się ubiegali o jej rękę, ale ona chciała za małżonka tylko Naszego Pana. Jej ojciec próbował więzieniem zmusić ją do zamążpójścia, a wtedy stał się prawdziwy cud. Pan Jezus, chcąc ją uchronić od utraty dziewictwa i wynagrodzić jej nieustępliwość, dał jej swoją twarz". Przeorysza przeżegnała się powoli. "Rozwścieczony ojciec ukrzyżował ją, więc zginęła męczeńską śmiercią, tak jak jej Oblubieniec".

Tak opowiedziała jedną z wersji legendy Olga Tokarczuk. Św. Wilgefortis jest zagadką i pewnym skandalem w dziejach Kościoła. Nie jest wymieniana w Martyrologium Romanum, ale kiedyś był uznawana za świętą, a jej wspomnienie przypadało 20 lipca. Kościół broni się przed hipotezą, że św. Wilgefortis jest chrześcijańską adaptacją mitu o Hermafrodycie lub innych androgynicznych mitów starożytnych. Rozwiązaniem zagadki ma być błędna interpretacja „Volto Santo” z Lukki, czyli przedstawienia ukrzyżowanego Zbawiciela, ubranego w długą tunikę, z szeroko otwartymi oczami, z długimi włosami opadającymi na ramiona i z głową pokrytą koroną. Bardzo prawdopodobne, że św. Wilgefortis była inspiracją dla kreacji pod nazwą Conchita Wurst, którą posłużył się austriacki piosenkarz w konkursie Eurowizji w 2014 r.