Śmiałowice pod Świdnicą

Z Silesiacum
Przejdź do nawigacjiPrzejdź do wyszukiwania

Mur cmentarza kościoła pw. św. Wawrzyńca w Śmiałowicach (pow. świdnicki, gm. Marcinowice) to zbiór charakterystycznych dla Dolnego Śląska kamiennych artefaktów.

Zabytki te padły ofiarą pokutnej manii, która opanowała niegdyś region, a jej efekty trudne są również dziś do wyeliminowania i niestety jeszcze jakiś czas wiele obiektów pozostanie przykładami ignorancji i obskurantyzmu. Stojące na prawo od bramy gotyckiej sakramentarium zostało kiedyś uznane za kapliczkę pokutną. Na szczęście to już przeszłość, co nie oznacza, że "krzyżowcy" nie próbują przy użyciu śmiałowickich zabytków pobić "pokutnego" rekordu absurdu. Z lewej strony sakramentarium jest wmurowany kamienny krzyż, który opisywany jest jako "krzyż pokutny z 1413 r.". Tak na przykład podaje portal urzędowy Gminy Marcinowice. Pomińmy w tej chwili pokutność, a zajmijmy się datą. Powtarzana ona jest dosyć powszechnie w Internecie, pojawia się też w publikacjach drukowanych, jak chociażby w Ze Ślężą w tle: przewodnik turystyczny po gminach ślężańskich. Skąd ta data? Otóż nad krzyżem znajduje się tablica z inskrypcją, która kończy się cyframi 1413. "Badacze" uznali, że to data postawienia krzyża. Jak brzmi inskrypcja?

 Selig Sind die Todten,
 die im Herrn Sterben.
   Ap. Joh. 14.13.

To oczywiście fragment Nowego Testamentu, Księga Objawienia (Apokalipsa św. Jana). Fragment używany na pogrzebach. Wykorzystywany też bardzo często przez niemieckich kompozytorów do muzyki pogrzebowej, m.in. Schütza, Brahmsa, Bacha. 14.13 to po prostu wskazanie rozdziału - 14 i wersetu - 13.