Nagrobek Józefa Benedykta Łączyńskiego na cmentarzu w Szczawienku

Z Silesiacum
Przejdź do nawigacjiPrzejdź do wyszukiwania

Na cmentarzu przy kościele św. Anny w Szczawienku (Niedersalzbrunn) został pochowany generał Józef Benedykt Łączyński (1778-1820), oficer wojsk polskich, włoskich i francuskich w czasie powstania kościuszkowskiego i wojen napoleońskich, generał brygady Księstwa Warszawskiego. Zmarł 7 sierpnia 1820 podczas kuracji w Szczawnie-Zdroju (Bad Salzbrunn) i stąd jego intrygujący nagrobek w sąsiednim Szczawienku.

Józef Benedykt Łączyński był odważnym żołnierzem ale gustował też w intrygach, a na jego karierze zaważyło to, że był bratem Marii (1786-1817). Po powrocie ze służby w Legionach Polskich we Włoszech był związany z kręgiem "złotej młodzieży spod Blachy" czyli ze środowiskiem księcia Józefa Poniatowskiego, prowadzącym za swym patronem ekstrawagancki, wręcz hulaszczy tryb życia. W 1804 r. przyczynił się do małżeństwa siostry z trzykrotnie starszym ale bogatym szambelanem Atanazym Colonna-Walewskim (podczas ich sprawy rozwodowej w 1812 r. zeznał, że przymusił 18-letnią siostrę do tego ożenku). Możliwe też, że to on "podsunął" Marię cesarzowi Napoleonowi w styczniu 1807 r. Tak przynajmniej relacjonowali niektórzy pamiętnikarze. Jakby nie było kariera, wówczas jeszcze kapitana, nabrała gwałtownego rozpędu. Ustalanie czy Józef Benedykt rajfurzył siostrą nie jest jednak celem artykułu. Również życiorys generała przedstawiony jest na końcu gdyż najbardziej intersujący wydaje się wspomniany nagrobek z bardzo ciekawymi inskrypcjami. W niezbyt wówczas przyjaznej Polakom pruskiej krainie dolnośląskiej.