Chronostychy

Ten artykuł jest w trakcie tworzenia i może przejściowo zawierać niepełne, niezweryfikowane lub błędne informacje.

Chronostych, chronogram (z gr. chronos - czas), eteostych to jeden ze sposobów zapisywania dat rocznych, stosowany w okresie baroku. Można go spotkać na barokowych budowlach, również na cokołach wolno stojących barokowych figur. W ten sposób prezentowana jest data związana z obiektem, najczęściej data jego powstania. Poniżej znajdują się teksty, opisy, wyliczenia i w miarę możliwości tłumaczenia chronostychów znajdujących się na figurach i detalach architektonicznych.

Wrocław, Matka Boska przy ul. Traugutta

Z tyłu znajduje chronostych z zakodowaną datą fundacji oraz daty dwóch renowacji.

Przód cokołu: AVE DICTURIS SIS O SANCTA VIRGO PATRONA ET MORITURIS
Tył cokołu: PRO LEPIA BENEDICATVR VRATISLAVIA ORNATE VIRGINA MARIA i daty renowacji RENOVATUM MDCCCLIV MCMXCIV
Wyróżnione litery w chronostychu to: L I D I C V V I L V I V I I M I czyli 50+1+500+1+100+5+5+1+50+5+1+V+1+1+1000+1, co daje datę 1727, a daty renowacji to 1854 i 1994.