Bonaventura Rösler

Z Silesiacum
Przejdź do nawigacjiPrzejdź do wyszukiwania
1. Bonaventura Rösler

Bonaventura Rösler (Bonawentura, Rössler, Röẞler, Röseler), ur. w 1500 we Wrocławiu; zm. 15 sierpnia 1575 tamże, był nauczycielem w wrocławskiego Gimnazjum św. Elżbiety (Elisabethanum), sekretarzem rady miejskiej. Był cenionym kaligrafem, twórcą inskrypcji w kamieniu i brązie.

Bonaventura zwykle określany jest jako pochodzący Görlitz, gdzie jego ojciec Georg Röslér był burmistrzem. Urodził się jednak we Wrocławiu. Zimą 1523/24 został zapisany na studia w Wittenberdze przez Melanchthona. Tytuł magistra uzyskał dopiero 6 czerwca 1537 pod kierunkiem Ambrosiusa Berndta.

We Wrocławiu był nauczycielem w Gimnazjum Elżbiety już w 1534 roku. Udzielał lekcji kaligrafii, m.in. Andreasowi Winklerowi (nauczyciel i drukarz, pierwszy protestancki rektor Gimnazjum ), z którym stali się kolegami.

28 kwietnia 1546 roku został nobilitowany wraz ze swoimi braćmi Franzem i Jakobem. Jakob niedługo potem został burmistrzem Görlitz. Bonaventura był ceniony przez humanistów, m.in. Vincentiusa i Johanna Crato - wymieniali go w swojej twórczości.

Jest autorem wielu inskrypcji na pomnikach w kościele św. Elżbiety, kościele św. Marii Magdaleny, kościele św. Barbary i wrocławskim Ratuszu, a także kilku inskrypcji nagrobnych (np. na epitafium radcy cesarskiego Andreaas Hertwiga. Swoje prace oznaczał monogramem - fot. 2 i 3. Dla Gimnazjum Elżbiety, gdzie sam uczył, w 1563 roku napisał prawa szkolne na marmurowej tablicy.

Pod koniec swojej kariery nauczycielskiej Bonaventura tłumaczył listy Cycerona. W 1571 roku zakończył pracę jako nauczyciel, ale w radzie miejskiej pracował nadal jako "ingrossator".

Miał dwóch synów: Adam (ur. w 1560 we Wrocławiu; zm. 3 stycznia 1617 w Pradze) i Bonaventurę. Adam był sekretarzem Królewskiej Kamery Śląskiej, a Bonaventura (młodszy) w 1589 roku został cesarskim notariuszem.

Bonaventura Röslerus
Resp. Vrat. in Cancellaria Ingrossator
Vivus Sibi sonsciripsit Epitaphium.
Feci et fui quod potui. Vixi dum
licuit. Mortuus sum cum Domino placuit.