Herby mieszczan

Z Silesiacum
Przejdź do nawigacjiPrzejdź do wyszukiwania

Herby wrocławskich rodzin mieszczańskich.

Braun

Von Braun, Bruno von Oels, Brunonis, von Brun

Cölln

von Cölln

Dompnig

Dombnig, Dominici, Domnig

Eisenreich

Eysenreich

Erfort

von Erfort

Foyt

Görlitz

Gremmel

Haunold

Herdegen

Herdeni, Herdein, Herdan von Teichenau

Heugel

Hörnig

Jentsch

Krapff

Crapff, Crapp, Krapp, Krappe

Krapff II

Crapff, Crapp, Krapp, Krappe

Krebel

Crebel, Crebil, Krebil

Lebe

Lemberg

Lewenberg

Löwenberg

von Löwenberg

Meisner

Meisener, Meißner

Pasterwitz

Pasteriz, von Pasterwitz

Poppel

Poppelau, Popplau

Promnitz

Protschky

Reichel

Salmon

von Salomo, von Salmon

Saurman

Stillevogt

Stillevoit, Stillvogt, von Waldau

Znaczący ród w początkach Wrocławia jako miasta powstającego na prawie niemieckim i kształtowania się jego samorządowego zarządu (XIII, XIV) w. Jego protoplasta Godinus był pierwszym "burmistrzem" wrocławskich niemieckich osadników już w 1214, a Heinrich zasadźcą podczas lokacji miasta w 1242 r. i został wójtem. Jeden z wrocławskich Stillevogtów (Gedko) był też zasadźcą Krakowa (1257) i jego wójtem. Samo nazwisko jest właściwie przydomkiem związanym z tymi zdarzeniami. Stillevogt oznacza zastępcę wójta (dialekt średnio-górno-niemiecki[2]. Kojeni Stillvogtowie w II poł. XIII i XIV w. zasiadali często w Radzie i ławie Wrocławia. Jeszcze w XIII w. jeden z synów wójta Heinricha, również Heinrich był właścicielem Waldau w regionie Brzegu. Ta gałąź rodziny pod nazwą von Waldau istniała do 1841 r. mając posiadłości głównie w okolicach Brzegu i Ząbkowic Śląskich.

Stosch

Stosh

Strachwitz

von Strachwitz

Thiele

Tinczmann

Yban

Iban

Zacharias

von Sachenkirch

Przypisy

  1. ↑ 1,00 1,01 1,02 1,03 1,04 1,05 1,06 1,07 1,08 1,09 1,10 1,11 1,12 Stein Rudolf. Der Rat und die Ratsgeschlechter des alten Breslau. Würzburg: Holzner-Verlag, 1963.
  2. ↑ Gedko Stilvogt w Polski Słownik Biograficzny, t. 7. 1948

Literatura