Maszkarony
Maszkarony
Google AI przeglądarkowe.
Maszkarony (lub maskarony) to architektoniczne ornamenty rzeźbiarskie przedstawiające zdeformowane, fantastyczne głowy ludzkie lub zwierzęce, popularne w gotyku, renesansie i baroku, służące do dekoracji budynków, a pierwotnie mające odstraszać złe duchy. Występują jako reliefy i rzeźby, zdobią kapitele, wsporniki, zworniki i fontanny, a znane przykłady to te z krakowskich Sukiennic czy tarnowskiego Ratusza. Kluczowe cechy: Wygląd: Groteskowo wykrzywione twarze, fantastyczne fryzury, często z grymasami. Funkcja: Ozdobna i symboliczna (apotropaiczna – odstraszająca złe moce). Okres: Wzrost popularności od średniowiecza, zwłaszcza w renesansie i baroku, ale korzenie sięgają antyku. Forma: Pełnoplastyczne rzeźby lub reliefy, czasem jako ujścia wody w fontannach.
Odwrotnie
- POkazują ,że złemoce nei mają dospepu do kościoła, w nim jest bezpiecznie przed nimi. Obijają się o kościół.
- Są zaprzęgnięte do pracy przez dobro - rzygacze itp
- Altensleben Rätselhafte Steinkreuze, s. 17 - Zewnętrznym znakiem poświęcenia kościoła był i jest krzyż⁸². Zgodnie z postanowieniem synodu w Orleanie z 511 roku, podczas kładzenia kamienia węgielnego pod kościół, biskup umieszcza krzyż w miejscu przeznaczonym na ołtarz⁸³. Jako znaki poświęcenia i ochrony krzyże znajdują się na wieżach i prezbiteriach, a przede wszystkim na nadprożach i tympanonach kościołów romańskich. - i w ogóle w tej książce krzyż jako ochrona.
