Gmerki mieszczan wrocławskich
Z Silesiacum
Gmerk, Hausmarke
Galeria gmerków
-
Znak handlowy na suknie importowanym przez Petera Beyera i Petera -
Gmerk na pieczęci (1423) Johannesa Benewicza seniora rady w 1423 r. Johannes Benewicz (Bennewitz) był bogatym kupcem; posiadał komorę w sukiennicach. Wieloletni rajca i ławnik. W latach 1421 1423 senior (starszy) rady i tym samym starosta księstwa wrocławskiego. -
W 1423 r. Hans Banke, jako skarbnik miejski (Kämmerer, kamlarz), pieczętował się jeszcze gmerkiem (Hausmarke). Rodzina przyjęła później herb. -
![2. Znak użyty przez Dominika Dompniga w 1483 w prywatnym liście[1].](/w/images/thumb/6/6b/Domnick.jpg/230px-Domnick.jpg)
2. Znak użyty przez Dominika Dompniga w 1483 w prywatnym liście[1]. -
Gmerk na sklepieniu Izby Seniora Rady (1484-1485) reprezentuje ławnika Mathiasa Foyta -
Gmerk Matthiasa Foyta na kapliczce Foyta z 1491 r. błędnie nazywanej kapliczką Dompniga -
Gmerk (herb?) Georga von Althoff zwanego Scholtzem (1517-1604); plakieta pod epitafium Krappów, ok. 1580 -
Niezidentyfikowany gmerk (Hausmarke) na portalu kamienicy Rynek 3 -
Gmerk sukiennika Georga Wutge na epitafium sukienników z 1713 r. i jego kopii (kościół św. Barbary) -
Gmerk sukiennika Johanna Hubera na epitafium sukienników z 1713 r. i jego kopii (kościół św. Barbary) -
Gmerk sukiennika Johanna Schumanna na epitafium sukienników z 1713 r. i jego kopii (kościół św. Barbary) -
Gmerk N.N. sukiennika na epitafium sukienników z 1713 r. i jego kopii (kościół św. Barbary) -
Gmerk sukiennika Davida Hermanna na epitafium sukienników z 1713 r. i jego kopii (kościół św. Barbary) -
Gmerk sukiennika Johanna Straussa na epitafium sukienników z 1713 r. i jego kopii (kościół św. Barbary)
![2. Znak użyty przez Dominika Dompniga w 1483 w prywatnym liście[1].](/Plik:Domnick.jpg)
Przypisy
- ↑ Według Hermanna Luchsa w Heraldik eine Hülfswissenschaft der Kunstgeschichte. W: Jahresbericht der höheren Töchterschule am Ritterplatz zu Breslau 1864. Breslau: 1864, s. 15 jest to znak użyty przez Dominika Dompniga (Dominicus Domnick) w prywatnym liście (skrypcie dłużnym). Autor listu stwierdza, że jest to jego "prawa pieczęć". List pochodzi z 1483 r. i był w Elisabeth-Kirchen-Archiv Nr. 466. Luchs uważa, że jest to starszy herb Dompnigów, którego rodzina nadal nieraz używała. Dominik (zm. 1526) jest bratem straconego później seniora rady Heinza, który używał w tym samym czasie innego herbu (fot. 3). Drugą hipotezą Luchsa jest, że być może dwie linie miały inne znaki (linia pochodząca od Heinza i linia pochodząca od Dominika), stwierdzając: "albo ten drugi był przyznany tylko pewnej linii rodu, mianowicie linii późniejszego starosty księstwa wrocławskiego (Heinza)". Herb w formie używanej przez Heinza (krokiew) istniał jednak już co najmniej w początku XV w. Jest np. na zworniku sklepienia kaplicy Dompnigów w farze elżbietańskiej (fot. 1), a musiał tam powstać przed 1415 r., bo wtedy patronat kaplicy przestał należeć do Dompnigów.
