Herby mieszczan

Z Silesiacum
Przejdź do nawigacjiPrzejdź do wyszukiwania

Herby wrocławskich rodzin mieszczańskich.

Dompnig

Dombnig, Dominici, Domnig

  • herb rodziny Dompnigów

    1. Herb rodziny Dompnig na zworniku sklepienia kaplicy Dompnigów (Trzech Króli) w kościele pw. św. Elżbiety we Wrocławiu

  • 2. Dompnig na sklepieniu Izby Seniora Rady (1484-1485), reprezentuje Heinza Dompniga

    2. Dompnig na sklepieniu Izby Seniora Rady (1484-1485), reprezentuje Heinza Dompniga

  • 3. Dompnig na epitafium Hernigów (1533), druga tablica na lewo od wejścia do północno-zachodniej kruchty kościoła pw. św. Elżbiety we Wrocławiu, od strony ul. św. Elżbiety: 2 od lewej

    3. Dompnig na epitafium Hernigów (1533), druga tablica na lewo od wejścia do północno-zachodniej kruchty kościoła pw. św. Elżbiety we Wrocławiu, od strony ul. św. Elżbiety: 2 od lewej

Eisenreich

Eysenreich

Foyt

Gremmel

Haunold

Heugel

Hörnig

  • Herb rodziny Hernigów

    1. Na epitafium Hernigów (1533), druga tablica na lewo od wejścia do północno-zachodniej kruchty kościoła pw. św. Elżbiety we Wrocławiu, od strony ul. św. Elżbiety: 1,3,5 i 7

Jentsch

Krapff

Crapff, Crapp, Krapp, Krappe

Krapff II

Crapff, Crapp, Krapp, Krappe

Krebel

Crebel, Crebil, Krebil

Lebe

Lemberg

Lewenberg

Meisner

Meisener, Meißner

Poppel

Poppelau, Popplau

Promnitz

  • Herb Promnitzów

    1. Promnitz na epitafium Hernigów (1533), druga tablica na lewo od wejścia do północno-zachodniej kruchty kościoła pw. św. Elżbiety we Wrocławiu, od strony ul. św. Elżbiety; 4 od lewej

Protschky

Reichel

Saurman

  • Herb rodziny Saurmanów

    1. Saurman na epitafium Hernigów (1533), druga tablica na lewo od wejścia do północno-zachodniej kruchty kościoła pw. św. Elżbiety we Wrocławiu, od strony ul. św. Elżbiety; 8 od lewej

Stillevogt

Stillevoit, von Waldau

  • Herb w Stein, Der Rat und die Ratsgeschlechter ...[1]

    Herb w Stein, Der Rat und die Ratsgeschlechter ...[1]

Rodzina mająca znacznie w mieście przez cały XIII w. i w I poł. XIV w. Godinus (być może tak jak potomkowie Gedko) to pierwszy burmistrz (sultetus) wspólnoty wrocławskich Niemców jeszcze przed formalną lokacją miasta. Książę Henryk Brodaty powierzył mu w 1214 r. organizację gminy miejskiej we Wrocławiu na prawie magdeburskim. Jego syn Alekander był kolejnym burmistrzem[1], a inny syn, Gedko (Gotke, Gotkinus), został zasadźcą i pierwszym wójtem lokowanego w 1257 r. Krakowa. Wcześniej udzielał się we władzach Wrocławia (znany w dokumentach w 1254 r.). W kolejnym pokoleniu Nicolaus był ławnikiem w latach 1289, 1291-1294, 1296, 1298-1300, 1302-1305 i 1307-1309. W międzyczasie zasiadł też w Radzie w latach 1297, 1301 i 1306. Jego brat lub kuzyn był ławnikiem w latach 1290, 1293, 1302, a radnym w 1298, 1299, 1301, 1304 i 1308 r. Nicolaus pełni też funkcje we władzach miasta w roku 1319, 1324 i 1331 jak rajca i w roku 1326, 1327, 1329, 1330 jako ławnik. Jest to jednak raczej inny członek rodziny z czwartego już pokolenia. Do silnej reprezentacji Stillevoitów w pokoleniu trzecim należy zaliczyć kolejnego Gedko (Godeko). Prawdopodobnie brata lub kuzyna Konrada i starszego Nicolausa. Był on rajcą w 1299 r., a ławnikiem w latach 1297 i 1301[2]

Stosch

Stosh

  • Herb rodziny Stoschów

    1. Stosch na epitafium Hernigów (1533), druga tablica na lewo od wejścia do północno-zachodniej kruchty kościoła pw. św. Elżbiety we Wrocławiu, od strony ul. św. Elżbiety; 6 od lewej

Tinczmann

Yban

Iban


Przypisy

  1. ↑ 1,0 1,1 Stein Rudolf. Der Rat und die Ratsgeschlechter des alten Breslau. Würzburg: Holzner-Verlag, 1963.
  2. ↑ Breslauer Stadtbuch enthaltend die Rathslinie von 1287 ab und Urkunden zur Verfassungsgeschichte der Stadt. Codex Diplomaticus Silesiae. T.11 Breslau: 1882.
Źródło: „https://silesiacum.pl/w/index.php?title=Herby_mieszczan&oldid=11597”