Plik:Anatema Nankiera.jpg

Klątwa Nankiera (Nankera). Płaskorzeźba z epitafium biskupa Nankiera w katedrze wrocławskiej. Powstała miedzy 1723, a 1725 r. i jest autorstwa Johanna Georga Urbansky'ego.

- Jako gwałciciela dóbr kościelnych wyklinam Ciebie mocą Wszechmogącego Boga i za wyklętego ogłaszam.
- Pop zuchwały i szalony mordercy widzę szuka. Niech sobie innego niż ja znajdzie, jeżeli chce męczennikiem zostać.
Taką scenę przedstawia alabastrowa płaskorzeźba wykonana przez Johanna Georga Urbanskyego w 1732 r. na pomniku biskupa Nankera we wrocławskiej katedrze. Poszło o zajęcie w 1339 r. biskupiego Milicza przez króla Czech Jana. Światowy władca i jeden z bardziej zapalonych rycerzy swoich czasów, wówczas już z przydomkiem Ślepy, po prostu zlekceważył prowincjonalnego biskupa, który na dodatek był skłócony ze znaczną częścią swoich owieczek. 10 lat wcześniej uzbrojeni wrocławscy mieszczanie wdarli się do katedry podczas odprawianej przez biskupa mszy. Zginęło kilku duchownych, a Nanker uciekł do swojej Nysy. Spór z królem trwał do śmierci biskupa w 1341. Jan porozumiał się z jego następcą. Sam zginął w bitwie pod Crécy. Już całkowicie ślepy, walczył przywiązany do dwóch innych rycerzy. Podobno gdy próbowano go wyprowadzić z bitwy, zawołał: Nie będzie to, żeby czeski król z pola uciekał. Oczywiście krzyknął nie po czesku ani niemiecku, ale francusku gdyż wychował się na królewskim dworze w Paryżu, a walczył po stronie Francji przeciwko Anglii. Kościół nie widzi klątwy i późniejszych wydarzeń jako porażki biskupa. Pomnik i pokazywana płaskorzeźba powstały w związku z rozpoczęciem procesu beatyfikacyjnego w 1719 r. Ciągnie się to więc już 300 lat. Na pewno łatwiej by było, gdyby król nie zachował zimnej krwi.