Bonaventura Rösler: Różnice pomiędzy wersjami
Nie podano opisu zmian |
Nie podano opisu zmian |
||
| Linia 2: | Linia 2: | ||
'''Bonaventura Rösler''' (Bonawentura, Rössler, Röẞler, Röseler), ur. w 1500 we Wrocławiu; zm. 15 sierpnia 1575 tamże, był nauczycielem w wrocławskiego Gimnazjum św. Elżbiety (Elisabethanum), sekretarzem rady miejskiej. Był cenionym kaligrafem, twórcą inskrypcji w kamieniu i brązie. | '''Bonaventura Rösler''' (Bonawentura, Rössler, Röẞler, Röseler), ur. w 1500 we Wrocławiu; zm. 15 sierpnia 1575 tamże, był nauczycielem w wrocławskiego Gimnazjum św. Elżbiety (Elisabethanum), sekretarzem rady miejskiej. Był cenionym kaligrafem, twórcą inskrypcji w kamieniu i brązie. | ||
Bonaventura zwykle określany jest jako pochodzący | Bonaventura zwykle określany jest jako pochodzący z Görlitz, gdzie jego ojciec Georg Röslér był burmistrzem. Urodził się jednak we Wrocławiu. Zimą 1523/24 został zapisany na studia w Wittenberdze przez Melanchthona. Tytuł magistra uzyskał dopiero 6 czerwca 1537 pod kierunkiem Ambrosiusa Berndta. | ||
We Wrocławiu był nauczycielem w Gimnazjum Elżbiety już w 1534 roku. Udzielał lekcji kaligrafii, m.in. Andreasowi Winklerowi (nauczyciel i drukarz, pierwszy protestancki rektor Gimnazjum ), z którym stali się kolegami. | We Wrocławiu był nauczycielem w Gimnazjum Elżbiety już w 1534 roku. Udzielał lekcji kaligrafii, m.in. Andreasowi Winklerowi (nauczyciel i drukarz, pierwszy protestancki rektor Gimnazjum), z którym stali się kolegami. | ||
28 kwietnia 1546 roku został nobilitowany wraz ze swoimi braćmi Franzem i Jakobem. Jakob niedługo potem został burmistrzem Görlitz. Bonaventura był ceniony przez humanistów, m.in. Vincentiusa i Johanna Crato - | 28 kwietnia 1546 roku został nobilitowany wraz ze swoimi braćmi Franzem i Jakobem. Jakob niedługo potem został burmistrzem Görlitz. Bonaventura był ceniony przez humanistów, m.in. Vincentiusa i Johanna Crato - wymieniali go w swojej twórczości. | ||
Jest autorem wielu inskrypcji na pomnikach w kościele św. Elżbiety, kościele św. Marii Magdaleny, kościele św. Barbary i wrocławskim Ratuszu, a także kilku inskrypcji nagrobnych (np. na epitafium [[Epitafia i płyty nagrobne we wrocławskiej farze elżbietańskiej#Filar 8|radcy cesarskiego Andreaas Hertwiga]]. Swoje prace oznaczał monogramem - fot. 2 i 3. Dla Gimnazjum Elżbiety, gdzie sam uczył, w 1563 roku napisał prawa szkolne na marmurowej tablicy. | Jest autorem wielu inskrypcji na pomnikach w kościele św. Elżbiety, kościele św. Marii Magdaleny, kościele św. Barbary i wrocławskim Ratuszu, a także kilku inskrypcji nagrobnych (np. na epitafium [[Epitafia i płyty nagrobne we wrocławskiej farze elżbietańskiej#Filar 8|radcy cesarskiego Andreaas Hertwiga]]). Swoje prace oznaczał monogramem - fot. 2 i 3. Dla Gimnazjum Elżbiety, gdzie sam uczył, w 1563 roku napisał prawa szkolne na marmurowej tablicy. | ||
Pod koniec swojej kariery nauczycielskiej Bonaventura tłumaczył listy Cycerona. W 1571 roku zakończył pracę jako nauczyciel, ale w radzie miejskiej pracował nadal jako "ingrossator". | Pod koniec swojej kariery nauczycielskiej Bonaventura tłumaczył listy Cycerona. W 1571 roku zakończył pracę jako nauczyciel, ale w radzie miejskiej pracował nadal jako "ingrossator". | ||
Miał dwóch synów: | Miał dwóch synów: Adama (ur. w 1560 we Wrocławiu; zm. 3 stycznia 1617 w Pradze) i Bonaventurę. Adam był sekretarzem Królewskiej Kamery Śląskiej, a Bonaventura (młodszy) w 1589 roku został cesarskim notariuszem. | ||
<center><poem> | <center><poem> | ||
Wersja z 06:10, 13 kwi 2023

Bonaventura Rösler (Bonawentura, Rössler, Röẞler, Röseler), ur. w 1500 we Wrocławiu; zm. 15 sierpnia 1575 tamże, był nauczycielem w wrocławskiego Gimnazjum św. Elżbiety (Elisabethanum), sekretarzem rady miejskiej. Był cenionym kaligrafem, twórcą inskrypcji w kamieniu i brązie.
Bonaventura zwykle określany jest jako pochodzący z Görlitz, gdzie jego ojciec Georg Röslér był burmistrzem. Urodził się jednak we Wrocławiu. Zimą 1523/24 został zapisany na studia w Wittenberdze przez Melanchthona. Tytuł magistra uzyskał dopiero 6 czerwca 1537 pod kierunkiem Ambrosiusa Berndta.
We Wrocławiu był nauczycielem w Gimnazjum Elżbiety już w 1534 roku. Udzielał lekcji kaligrafii, m.in. Andreasowi Winklerowi (nauczyciel i drukarz, pierwszy protestancki rektor Gimnazjum), z którym stali się kolegami.
28 kwietnia 1546 roku został nobilitowany wraz ze swoimi braćmi Franzem i Jakobem. Jakob niedługo potem został burmistrzem Görlitz. Bonaventura był ceniony przez humanistów, m.in. Vincentiusa i Johanna Crato - wymieniali go w swojej twórczości.
Jest autorem wielu inskrypcji na pomnikach w kościele św. Elżbiety, kościele św. Marii Magdaleny, kościele św. Barbary i wrocławskim Ratuszu, a także kilku inskrypcji nagrobnych (np. na epitafium radcy cesarskiego Andreaas Hertwiga). Swoje prace oznaczał monogramem - fot. 2 i 3. Dla Gimnazjum Elżbiety, gdzie sam uczył, w 1563 roku napisał prawa szkolne na marmurowej tablicy.
Pod koniec swojej kariery nauczycielskiej Bonaventura tłumaczył listy Cycerona. W 1571 roku zakończył pracę jako nauczyciel, ale w radzie miejskiej pracował nadal jako "ingrossator".
Miał dwóch synów: Adama (ur. w 1560 we Wrocławiu; zm. 3 stycznia 1617 w Pradze) i Bonaventurę. Adam był sekretarzem Królewskiej Kamery Śląskiej, a Bonaventura (młodszy) w 1589 roku został cesarskim notariuszem.
Bonaventura Röslerus
Resp. Vrat. in Cancellaria Ingrossator
Vivus Sibi sonsciripsit Epitaphium.
Feci et fui quod potui. Vixi dum
licuit. Mortuus sum cum Domino placuit.
-
2. Monogram Bonaventury Röslera
-
3. Monogram Bonaventury Röslera na inskrypcji wykonanej przez niego (u dołu z prawej) na epitafium Andreasa Hartwiga z 1560 r. w farze elżbietańskiej.
-
4. Herb nadany braciom Rösler w 1546 r.
-
5. Elizabetanum w czasach Bonaventury Röslera