Herby mieszczan: Różnice pomiędzy wersjami
Nie podano opisu zmian |
Nie podano opisu zmian |
||
| Linia 5: | Linia 5: | ||
'''Herby wrocławskich mieszczan.''' W sensie ścisłym '''herb mieszczański''' (''Bürgerliche Wappen'') to herb mieszczanina (obywatela miasta), a więc osoby nieposiadającej szlachectwa. Jednak wiele rodzin mających obywatelstwo Wrocławia należało też do stanu szlacheckiego. Działo się tak, gdy nabycie nieruchomości w mieście uzależnione było od ubiegania się o jego obywatelstwo i przyjęcia go. Część szlacheckich rodzin przenosiła się do miasta całkowicie, stając się realnymi mieszczanami i wtapiając się w miejskie środwisko. Z drugiej strony wiele rodzin wrocławskiego patrycjatu, czy to za zasługi, czy też za pieniądze, uzyskiwało nobilitacje<ref>Należy mieć na uwadze, że Wrocław był od lokacji po połowie XIII w. miastem faktycznie niemieckim zarówno pod względem językowym jak i niedługo potem przynależności państwowej. Mieszkała w nim trudna do określenia ilościowego grupa ludności polskiej. Był to jednak plebs niemający w ogóle praw miejskich, a wśród mieszczan Polacy stanowili głównie pospólstwo, czyli warstwę rzemieślników, drobnych kupców, kramarzy. Zajmowanie się niektórymi z tych zajęć groziło utratą szlachectwa (''Adelsverlust''). Władze miejskie zdominowane były przez praktycznie jednolicie niemiecki patrycjat, czyli warstwę najbogatszą, a więc wielcy kupcy (hurtowi, międzynarodowi), najbogatsi rzemieślnicy, bankierzy, właściciele gruntów miejskich. I to niemieckiego patrycjatu dotyczą herby szlacheckie. Mamy więc do czynienia z niemieckim prawem stanowym, w którym stan szlachecki nie był jednolity jak w Polsce, lecz składał się z wielu warstw.</ref>. Pokazane są więc herby mieszczan wrocławskich zarówno w sensie herbów mieszczańskich ''sensu stricto'', jak i szlacheckie herby rodzin mających wrocławskie obywatelstwo. Są pewne różnice w wyglądzie herbów mieszczańskich w sensie ścisłym i herbów rodowych (szlacheckich), zwłaszcza w wersji pełnej. W herbie mieszczańskim stosowano hełm turniejowy, czyli zamknięty (bez przyłbicy) tzw. żabi pysk. Herb taki nie był też zwieńczany koroną rangową. Nie są to cechy bezwzględnie wymagane nawet w Niemczech, gdzie rodzaje herbów regulowały przepisy, i zdarzały się herby mieszczańskie nawet z koroną rangową. | '''Herby wrocławskich mieszczan.''' W sensie ścisłym '''herb mieszczański''' (''Bürgerliche Wappen'') to herb mieszczanina (obywatela miasta), a więc osoby nieposiadającej szlachectwa. Jednak wiele rodzin mających obywatelstwo Wrocławia należało też do stanu szlacheckiego. Działo się tak, gdy nabycie nieruchomości w mieście uzależnione było od ubiegania się o jego obywatelstwo i przyjęcia go. Część szlacheckich rodzin przenosiła się do miasta całkowicie, stając się realnymi mieszczanami i wtapiając się w miejskie środwisko. Z drugiej strony wiele rodzin wrocławskiego patrycjatu, czy to za zasługi, czy też za pieniądze, uzyskiwało nobilitacje<ref>Należy mieć na uwadze, że Wrocław był od lokacji po połowie XIII w. miastem faktycznie niemieckim zarówno pod względem językowym jak i niedługo potem przynależności państwowej. Mieszkała w nim trudna do określenia ilościowego grupa ludności polskiej. Był to jednak plebs niemający w ogóle praw miejskich, a wśród mieszczan Polacy stanowili głównie pospólstwo, czyli warstwę rzemieślników, drobnych kupców, kramarzy. Zajmowanie się niektórymi z tych zajęć groziło utratą szlachectwa (''Adelsverlust''). Władze miejskie zdominowane były przez praktycznie jednolicie niemiecki patrycjat, czyli warstwę najbogatszą, a więc wielcy kupcy (hurtowi, międzynarodowi), najbogatsi rzemieślnicy, bankierzy, właściciele gruntów miejskich. I to niemieckiego patrycjatu dotyczą herby szlacheckie. Mamy więc do czynienia z niemieckim prawem stanowym, w którym stan szlachecki nie był jednolity jak w Polsce, lecz składał się z wielu warstw.</ref>. Pokazane są więc herby mieszczan wrocławskich zarówno w sensie herbów mieszczańskich ''sensu stricto'', jak i szlacheckie herby rodzin mających wrocławskie obywatelstwo. Są pewne różnice w wyglądzie herbów mieszczańskich w sensie ścisłym i herbów rodowych (szlacheckich), zwłaszcza w wersji pełnej. W herbie mieszczańskim stosowano hełm turniejowy, czyli zamknięty (bez przyłbicy) tzw. żabi pysk. Herb taki nie był też zwieńczany koroną rangową. Nie są to cechy bezwzględnie wymagane nawet w Niemczech, gdzie rodzaje herbów regulowały przepisy, i zdarzały się herby mieszczańskie nawet z koroną rangową. | ||
== Banke == | |||
von Banke, Bancke, Bank, Bankaw | |||
<gallery mode=packed heights=230px> | |||
Plik:Banke, Stein.jpg|alt=Herbik mieszczański Banke|Herb rodziny von Banke (Stein<ref name="Stein"/>) | |||
</gallery> | |||
== Baumgarten == | == Baumgarten == | ||
| Linia 122: | Linia 128: | ||
<gallery mode=packed heights=230px> | <gallery mode=packed heights=230px> | ||
Plik:Hörnig herb epitafium 1553.jpg|alt=Herb rodziny Hernigów|1. Na epitafium Hernigów (1533), druga tablica na lewo od wejścia do północno-zachodniej kruchty kościoła pw. św. Elżbiety we Wrocławiu, od strony ul. św. Elżbiety: 1,3,5 i 7 | Plik:Hörnig herb epitafium 1553.jpg|alt=Herb rodziny Hernigów|1. Na epitafium Hernigów (1533), druga tablica na lewo od wejścia do północno-zachodniej kruchty kościoła pw. św. Elżbiety we Wrocławiu, od strony ul. św. Elżbiety: 1,3,5 i 7 | ||
Plik:Hornig, Stein.jpg|Herb rodziny wrocławskiej von Hornig | Plik:Hornig, Stein.jpg|alt=Herb rodziny wrocławskiej von Hornig|Herb rodziny von Hornig (Stein<ref name="Stein"/>) | ||
</gallery> | |||
== Jenkwitz == | |||
Jenkwitz, Jenckewitz, Jancowicz, von Jenkwitz, Posadowsky | |||
<gallery mode=packed heights=230px> | |||
Plik:Jenkwitz, Stein.jpg|alt=Herb mieszczański we Wrocławiu|Herb rodziny Jenkwitz (Stein<ref name="Stein"/>) | |||
</gallery> | </gallery> | ||
| Linia 260: | Linia 272: | ||
== Reichel == | == Reichel == | ||
von Reichel, Reychell, Richil | |||
<gallery mode=packed heights=230px> | <gallery mode=packed heights=230px> | ||
Plik:Izba Seniora 4N.jpg| | Plik:Izba Seniora 4N.jpg|alt=Pierwotny herb mieszczański, Wrocław|Pierwotny herb (''Hauszeichen'', znak domu) rodziny Reichel. Na [[Herby wrocławskich rajców i ławników na sklepieniu Izby Seniora Rady w Ratuszu|sklepieniu Izby Seniora Rady we wrocławskim Ratuszu]] (1484-1485) reprezentuje ławnika Wenzela Reichela. | ||
Plik:Reichel, Stein.jpg|alt=Herb mieszczański, Wrocław Reichel|Herb rodziny von Reichel (Stein<ref name="Stein"/>) | |||
</gallery> | </gallery> | ||
| Linia 303: | Linia 317: | ||
<gallery mode=packed heights=230px> | <gallery mode=packed heights=230px> | ||
Plik:Saurman herb epitafium 1553.jpg|alt=Herb rodziny Saurmanów|1. Saurman na epitafium Hernigów (1533), druga tablica na lewo od wejścia do północno-zachodniej kruchty kościoła pw. św. Elżbiety we Wrocławiu, od strony ul. św. Elżbiety; 8. od lewej | Plik:Saurman herb epitafium 1553.jpg|alt=Herb rodziny Saurmanów|1. Saurman na epitafium Hernigów (1533), druga tablica na lewo od wejścia do północno-zachodniej kruchty kościoła pw. św. Elżbiety we Wrocławiu, od strony ul. św. Elżbiety; 8. od lewej | ||
</gallery> | |||
== Schebitz == | |||
von Schebitz, Schewitz | |||
<gallery mode=packed heights=230px> | |||
Plik:Schebitz, Stein.jpg|alt=Hausmarke, Wrocław|Herb rodziny von Schebitz (Stein<ref name="Stein"/>) | |||
</gallery> | </gallery> | ||
Wersja z 08:36, 16 lut 2022
Każda osoba, każda rodzina, każda grupa i społeczność mogła i może przyjąć herb według własnego uznania, z wyjątkiem herbów już istniejących, i używać go tak jak chce.
Herby wrocławskich mieszczan. W sensie ścisłym herb mieszczański (Bürgerliche Wappen) to herb mieszczanina (obywatela miasta), a więc osoby nieposiadającej szlachectwa. Jednak wiele rodzin mających obywatelstwo Wrocławia należało też do stanu szlacheckiego. Działo się tak, gdy nabycie nieruchomości w mieście uzależnione było od ubiegania się o jego obywatelstwo i przyjęcia go. Część szlacheckich rodzin przenosiła się do miasta całkowicie, stając się realnymi mieszczanami i wtapiając się w miejskie środwisko. Z drugiej strony wiele rodzin wrocławskiego patrycjatu, czy to za zasługi, czy też za pieniądze, uzyskiwało nobilitacje[1]. Pokazane są więc herby mieszczan wrocławskich zarówno w sensie herbów mieszczańskich sensu stricto, jak i szlacheckie herby rodzin mających wrocławskie obywatelstwo. Są pewne różnice w wyglądzie herbów mieszczańskich w sensie ścisłym i herbów rodowych (szlacheckich), zwłaszcza w wersji pełnej. W herbie mieszczańskim stosowano hełm turniejowy, czyli zamknięty (bez przyłbicy) tzw. żabi pysk. Herb taki nie był też zwieńczany koroną rangową. Nie są to cechy bezwzględnie wymagane nawet w Niemczech, gdzie rodzaje herbów regulowały przepisy, i zdarzały się herby mieszczańskie nawet z koroną rangową.
Banke
von Banke, Bancke, Bank, Bankaw
-
Herb rodziny von Banke (Stein[2])
Baumgarten
von Baumgarten, de Pomerio
-
Herb rodziny von Baumgarten (Stein[2])
Beer
Beer, Ber
-
Herb rodziny Beer (Stein[2])
Beyer
Beyer, Bavarus
-
Herb rodziny Beyer (Stein[2])
Braun
von Braun, Bruno von Oels, Brunonis, von Brun
-
Herb rodziny von Braun (Stein[2])
Burg
von Burg, Borg, Bork
-
Herb rodziny von Burg (Stein[2])
Cölln
von Cölln
-
Herb rodziny von Cölln (Stein[2])
Conrad
Conrad, Cunradi, Konrad
-
Herb mieszczański Conrad (Stein[2])
Dompnig
Dompnig, Dombnig, Dominici, Dominicus, Domnig
-
1. Herb rodziny Dompnig na zworniku sklepienia kaplicy Dompnigów (Trzech Króli) w kościele pw. św. Elżbiety we Wrocławiu
-
2. Dompnig na sklepieniu Izby Seniora Rady (1484-1485), reprezentuje Heinza Dompniga
-
3. Dompnig na epitafium Hernigów (1533), druga tablica na lewo od wejścia do północno-zachodniej kruchty kościoła pw. św. Elżbiety we Wrocławiu, od strony ul. św. Elżbiety: 2. od lewej
-
4. Herb rodziny Dompnig (Stein[2])
Döring
von Döring, Dorynk, Thuringus
-
Herb rodziny von Döring (Stein[2])
Eisenreich
Eysenreich
-
1. Eisenreich na sklepieniu Izby Seniora Rady (1484-1485) reprezentuje Seniora Rady Lukasa Eisenreicha
Erfort
von Erfort
-
Herb rodziny Erfort (Stein[2])
Foyt
-
Herb na sklepieniu Izby Seniora Rady (1484-1485) reprezentuje ławnika Mathiasa Foyta
Görlitz
-
Herb rodziny Görlitz (Stein[2])
Gremmel
-
Herb na sklepieniu Izby Seniora Rady (1484-1485) reprezentuje radnego Hansa Gremmela
Haunold
-
Herb na sklepieniu Izby Seniora Rady (1484-1485) reprezentuje radnego Hansa Haunolda
Heide
von Heide, de Heyda, von Heydebrand, und der Lasa
-
Herb rodziny von Heide (Stein[2])
Herdegen
Herdeni, Herdein, Herdan von Teichenau
-
Herb rodziny Herdegen (Stein[2])
Heugel
-
Herb na sklepieniu Izby Seniora Rady (1484-1485) reprezentuje ławnika Laurenciusa Heugela
Hildebrand von Mylnow
Hildebrand von Mylnow, Hildebrandus, Hyltenbrandt
-
Herb rodziny Hildebrand von Mylnow (Stein[2])
Hörnig
Hörnig, von Hornig, Harnig, Hoernig, Horning
-
1. Na epitafium Hernigów (1533), druga tablica na lewo od wejścia do północno-zachodniej kruchty kościoła pw. św. Elżbiety we Wrocławiu, od strony ul. św. Elżbiety: 1,3,5 i 7
-
Herb rodziny von Hornig (Stein[2])
Jenkwitz
Jenkwitz, Jenckewitz, Jancowicz, von Jenkwitz, Posadowsky
-
Herb rodziny Jenkwitz (Stein[2])
Jentsch
-
Herb na sklepieniu Izby Seniora Rady (1484-1485) reprezentuje radnego Davida Jentscha
Kanth
von Kanth, Sechsbecher, Ganczke
-
Herb rodziny von Kanth (Stein[2])
Krakau
von Krakau, de Cracovia, także Wirsink
-
Herb rodziny von Krakau (Stein[2])
Krapff
Crapff, Crapp, Krapp, Krappe
-
Na sklepieniu Izby Seniora Rady (1484-1485) reprezentuje radnego Hansa Krappe
-
Herb na epitafium Krapffów (Krappów) w farze elżbietańskiej pod postacią Hansa Krapffa starszego (pierwsza postać od lewej)
Krapff II
Crapff, Crapp, Krapp, Krappe
-
Herb na epitafium Krapffów (Krappów) w farze elżbietańskiej pod postacią Hansa Krapffa (druga postać od lewej).
Krebel
Crebel, Crebil, Krebil, Krebel
-
Herb na sklepieniu Izby Seniora Rady we wrocławskim Ratuszu ( 1484-1485) reprezentujący rajcę Petera Krebela
-
Herb na epitafium Hieronimusa Krebela, 1509
-
Herb na obrazie Petera Krebela jako starosty księstwa wrocławskiego (obraz I poł. XVII w.)
Krickau
von Krickau, Crigk, Crikow, Krieg
-
Herb rodziny von Krickau (Stein[2])
Lebe
-
Herb na sklepieniu Izby Seniora Rady we wrocławskim Ratuszu ( 1484-1485) reprezentujący rajcę Mathiasa Lebe
Lemberg
Lewenberg
-
Herb na sklepieniu Izby Seniora Rady we wrocławskim Ratuszu ( 1484-1485) reprezentujący ławnika Witche Lemberga
-
Herb rodziny Lemberg (Stein[2])
Löwenberg
von Löwenberg
-
Herb rodziny Löwenberg (Stein[2])
Maurer
Maurer, Mewerer, Maurerus
-
Herb mieszczański rodziny Maurer (Stein[2])
Meisner
Meisener, Meißner (Meissner), Meysener
-
Herb (Hausmarke - znak domu) na sklepieniu Izby Seniora Rady we wrocławskim Ratuszu ( 1484-1485) reprezentujący ławnika Hieronimusa Meisnera
-
Późniejszy herb rodziny Meisner (Stein[2])
Merboth
Merboth, Merbotho, von Merboth
-
Herb rodziny Merboth (Stein[2])
Mollensdorf
von Mollensdorf, Molstorf, Möllendorff
-
Herb rodziny von Mollensdorf (Stein[2])
Mühlheim
von Mühlheim, Mulheym, Molheim
-
Herb rodziny von Mühlheim (Stein[2])
Münsterberg
von Münsterberg, Munstirberg, Monsterbergk
-
Herb rodziny Münsterberg (Stein[2])
Oppeln
von Oppeln, Opoln, Opul
-
Herb rodziny von Oppeln (Stein[2])
Pasterwitz
Pasteriz, von Pasterwitz
-
Herb rodziny Pasterwitz (Stein[2])
Poppel
Poppelau, Popplau
-
Herb na sklepieniu Izby Seniora Rady we wrocławskim Ratuszu ( 1484-1485) reprezentujący ławnika Caspara Poppela
Preuße
Preuße (Preusse), Prewsse
-
Herb mieszczański rodziny Preuße (Stein[2])
Promnitz
-
1. Promnitz na epitafium Hernigów (1533), druga tablica na lewo od wejścia do północno-zachodniej kruchty kościoła pw. św. Elżbiety we Wrocławiu, od strony ul. św. Elżbiety; 4. od lewej
Protschky
Protschky, Pratschke, Proczky, Pratzky
-
Herb na sklepieniu Izby Seniora Rady we wrocławskim Ratuszu ( 1484-1485) reprezentujący rajcę Staschke Protschky'ego
Reichel
von Reichel, Reychell, Richil
-
Pierwotny herb (Hauszeichen, znak domu) rodziny Reichel. Na sklepieniu Izby Seniora Rady we wrocławskim Ratuszu (1484-1485) reprezentuje ławnika Wenzela Reichela.
-
Herb rodziny von Reichel (Stein[2])
Reichenbach
von Reichenbach, Richinbach
-
Herb rodziny von Reichenbach (Stein[2])
Rothe
Rothe, Rote, Roth
-
Herb rodziny Rothe (Stein[2])
Rothe
von Rothe, Rote, Roth, Ruffus, von Rotenhan gen. Rothe
-
Herb rodziny von Rothe (Stein[2])
Rulke
von Rulke, Rulconis, Ruelcke
-
Herb rodziny von Rulke (Stein[2])
Sachse
Sachse, Saxo
-
Herb rodziny Sachse (Stein[2])
Salmon
von Salomo, von Salmon
-
Herb rodziny Salmon (Stein[2])
Saurman
-
1. Saurman na epitafium Hernigów (1533), druga tablica na lewo od wejścia do północno-zachodniej kruchty kościoła pw. św. Elżbiety we Wrocławiu, od strony ul. św. Elżbiety; 8. od lewej
Schebitz
von Schebitz, Schewitz
-
Herb rodziny von Schebitz (Stein[2])
Schwarz
von Schwarz, Schwartz, zwany Niger
-
Herb rodziny von Schwarz (Stein[2])
Schweidnitz
von Schweidnitz, Swidenicz
-
Herb rodziny von Schweidnitz (Stein[2])
Senitz
von Senitz, Senicz
-
Herb rodziny von Senitz (Stein[2])
Sitten
Sitten, von Sittin, Setten, Siczhen, de Zitschen
-
Herb rodziny Sitten (Stein[2])
Skopp
von Skopp, Scoppo, Schkop, Schkopp
-
Herb rodziny von Skopp (Stein[2])
Steinkeller
von Steinkeller, Steynkelir
-
Herb rodziny von Steinkeller (Stein[2])
Stengel
Stengel, Stengil
-
Herb rodziny Stengel (Stein[2])
Stillevogt
Stillevoit, Stillvogt, von Waldau
-
Herb w Stein, Der Rat und die Ratsgeschlechter ...[2]
Znaczący ród w początkach Wrocławia jako miasta powstającego na prawie niemieckim i kształtowania się jego samorządowego zarządu (XIII, XIV) w. Jego protoplasta Godinus był pierwszym "burmistrzem" wrocławskich niemieckich osadników już w 1214, a Heinrich zasadźcą podczas lokacji miasta w 1242 r. i został wójtem. Jeden z wrocławskich Stillevogtów (Gedko) był też zasadźcą Krakowa (1257) i jego wójtem. Samo nazwisko jest właściwie przydomkiem związanym z tymi zdarzeniami. Stillevogt oznacza zastępcę wójta (dialekt średnio-górno-niemiecki[3]. Kojeni Stillvogtowie w II poł. XIII i XIV w. zasiadali często w Radzie i ławie Wrocławia. Jeszcze w XIII w. jeden z synów wójta Heinricha, również Heinrich był właścicielem Waldau w regionie Brzegu. Ta gałąź rodziny pod nazwą von Waldau istniała do 1841 r., mając posiadłości głównie w okolicach Brzegu i Ząbkowic Śląskich.
Stosch
Stosh
-
1. Stosch na epitafium Hernigów (1533), druga tablica na lewo od wejścia do północno-zachodniej kruchty kościoła pw. św. Elżbiety we Wrocławiu, od strony ul. św. Elżbiety; 6. od lewej
Strachwitz
von Strachwitz
-
Herb rodziny von Strachwitz (Stein[2])
Stronchen
von Stronchen, Stränchin, Strönichen
-
Herb rodziny von Stronchen (Stein[2])
Sydenberg
Sydenberg, von Seidenberg, Zydinberg.
-
Herb rodziny Sydenberg (Stein[2])
Thiele
-
Herb rodziny Thiele (Stein[2])
Tinczmann
-
Herb na sklepieniu Izby Seniora Rady (1484-1485) radnego reprezentuje Nicolausa Tinczmanna
Wazenrode
von Wazenrode, Goblo
-
Herb rodziny von Wazenrode (Stein[2])
Willusch
Willusch, Willichius
-
Herb rodziny Willusch (Stein[2])
Yban
Iban
-
Herb na sklepieniu Izby Seniora Rady (1484-1485) radnego reprezentuje Andreasa Ybana
Zacharias
von Zacharias, von Sachenkirch
-
Herb rodziny Zacharias (Stein[2])
Zindel
von Zindel, von Zindal, Zindalski, Cyndato
-
Herb rodziny von Zindel (Stein[2])
Przypisy
- ↑ Należy mieć na uwadze, że Wrocław był od lokacji po połowie XIII w. miastem faktycznie niemieckim zarówno pod względem językowym jak i niedługo potem przynależności państwowej. Mieszkała w nim trudna do określenia ilościowego grupa ludności polskiej. Był to jednak plebs niemający w ogóle praw miejskich, a wśród mieszczan Polacy stanowili głównie pospólstwo, czyli warstwę rzemieślników, drobnych kupców, kramarzy. Zajmowanie się niektórymi z tych zajęć groziło utratą szlachectwa (Adelsverlust). Władze miejskie zdominowane były przez praktycznie jednolicie niemiecki patrycjat, czyli warstwę najbogatszą, a więc wielcy kupcy (hurtowi, międzynarodowi), najbogatsi rzemieślnicy, bankierzy, właściciele gruntów miejskich. I to niemieckiego patrycjatu dotyczą herby szlacheckie. Mamy więc do czynienia z niemieckim prawem stanowym, w którym stan szlachecki nie był jednolity jak w Polsce, lecz składał się z wielu warstw.
- ↑ 2,00 2,01 2,02 2,03 2,04 2,05 2,06 2,07 2,08 2,09 2,10 2,11 2,12 2,13 2,14 2,15 2,16 2,17 2,18 2,19 2,20 2,21 2,22 2,23 2,24 2,25 2,26 2,27 2,28 2,29 2,30 2,31 2,32 2,33 2,34 2,35 2,36 2,37 2,38 2,39 2,40 2,41 2,42 2,43 2,44 2,45 2,46 2,47 2,48 2,49 2,50 2,51 2,52 2,53 2,54 Stein Rudolf. Der Rat und die Ratsgeschlechter des alten Breslau. Würzburg: Holzner-Verlag, 1963.
- ↑ Gedko Stilvogt w Polski Słownik Biograficzny, t. 7. 1948
Literatura
- Dworzaczek Włodzimierz. Przenikanie szlachty do stanu mieszczańskiego w Wielkopolsce w XVII i XVIII w. Przegląd Historyczny 1956, 47/4, s. 656-684.
- Wrocław Bibliografia