Herby mieszczan: Różnice pomiędzy wersjami

Z Silesiacum
Przejdź do nawigacjiPrzejdź do wyszukiwania
mNie podano opisu zmian
Nie podano opisu zmian
Linia 117: Linia 117:
Plik:Stillevogt Waldau, Stein.jpg|Herb w Stein, Der Rat und die Ratsgeschlechter ...<ref name="Stein">Stein Rudolf. ''Der Rat und die Ratsgeschlechter des alten Breslau.'' Würzburg: Holzner-Verlag, 1963.</ref>  
Plik:Stillevogt Waldau, Stein.jpg|Herb w Stein, Der Rat und die Ratsgeschlechter ...<ref name="Stein">Stein Rudolf. ''Der Rat und die Ratsgeschlechter des alten Breslau.'' Würzburg: Holzner-Verlag, 1963.</ref>  
</gallery>
</gallery>
Rodzina mająca znaczenie we Wrocławiu  przez cały XIII w. i  I poł. XIV w., a jej nazwisko jest właściwie przydomkiem wskazującym na znaczenie w okresie kształtowania się miasta na prawie niemieckim. Stillevogt oznacza zastępcę wójta (dialekt średnio-górno-niemiecki<ref>''Gedko Stilvogt'' w Polski Słownik Biograficzny, t. 7. 1948</ref>. Godinus  (być może tak jak potomkowie Gedko) to pierwszy burmistrz (sultetus) wspólnoty wrocławskich Niemców jeszcze przed formalną lokacją miasta. Książę Henryk Brodaty powierzył mu w 1214 r. organizację  gminy miejskiej we Wrocławiu na prawie magdeburskim. Jego syn Aleksander był kolejnym burmistrzem<ref name="Stein"/>, a inny syn, Gedko (Gotke, Gotkinus), został zasadźcą i pierwszym wójtem lokowanego w 1257 r. Krakowa. Wcześniej udzielał się we władzach Wrocławia  (znany w dokumentach w 1254 r.). W kolejnym pokoleniu Nicolaus był ławnikiem w latach 1289, 1291-1294, 1296, 1298-1300, 1302-1305 i 1307-1309. W międzyczasie zasiadł też w Radzie w latach 1297, 1301 i 1306. Jego brat lub kuzyn był ławnikiem w latach 1290, 1293, 1302, a radnym w 1298, 1299, 1301, 1304 i 1308 r. Nicolaus pełnił też funkcje we władzach miasta w roku 1319, 1324 i 1331 jako rajca, i w roku 1326, 1327, 1329, 1330 jako ławnik. Jest to jednak raczej inny członek rodziny z czwartego już pokolenia. Do silnej reprezentacji Stillevoitów w pokoleniu trzecim należy zaliczyć kolejnego Gedko (Godeko).  Prawdopodobnie brata lub kuzyna Konrada i starszego Nicolausa. Był on rajcą w 1299 r., a ławnikiem w latach 1297 i 1301<ref name="Codeks">''Breslauer Stadtbuch enthaltend die Rathslinie von 1287 ab und Urkunden zur Verfassungsgeschichte der Stadt.'' Codex Diplomaticus Silesiae. T.11 Breslau: 1882.</ref>
Rodzina mająca znaczenie we Wrocławiu  przez cały XIII w. i  I poł. XIV w., a jej nazwisko jest właściwie przydomkiem wskazującym na znaczenie w okresie kształtowania się miasta na prawie niemieckim. Stillevogt oznacza zastępcę wójta (dialekt średnio-górno-niemiecki<ref>''Gedko Stilvogt'' w Polski Słownik Biograficzny, t. 7. 1948</ref>. Godinus  (być może tak jak potomkowie Gedko) to pierwszy burmistrz (sultetus) wspólnoty wrocławskich Niemców jeszcze przed formalną lokacją miasta. Książę Henryk Brodaty powierzył mu w 1214 r. organizację  gminy miejskiej we Wrocławiu na prawie magdeburskim. Jego syn Aleksander był kolejnym burmistrzem, a inny syn, Gedko (Gotke, Gotkinus), został zasadźcą i pierwszym wójtem lokowanego w 1257 r. Krakowa. Wcześniej udzielał się we władzach Wrocławia  (znany w dokumentach w 1254 r.). W kolejnym pokoleniu Nicolaus był ławnikiem w latach 1289, 1291-1294, 1296, 1298-1300, 1302-1305 i 1307-1309. W międzyczasie zasiadł też w Radzie w latach 1297, 1301 i 1306. Jego brat lub kuzyn był ławnikiem w latach 1290, 1293, 1302, a radnym w 1298, 1299, 1301, 1304 i 1308 r. Nicolaus pełnił też funkcje we władzach miasta w roku 1319, 1324 i 1331 jako rajca, i w roku 1326, 1327, 1329, 1330 jako ławnik. Jest to jednak raczej inny członek rodziny z czwartego już pokolenia. Do silnej reprezentacji Stillevoitów w pokoleniu trzecim należy zaliczyć kolejnego Gedko (Godeko).  Prawdopodobnie brata lub kuzyna Konrada i starszego Nicolausa. Był on rajcą w 1299 r., a ławnikiem w latach 1297 i 1301.


== Stosch ==
== Stosch ==
Linia 136: Linia 136:
</gallery>
</gallery>


== Zacharias ==
von Sachenkirch
<gallery mode=packed heights=230px>
Plik:Zacharias Sachenkirch, Stein.jpg|Herb w Stein, Der Rat und die Ratsgeschlechter ...<ref name="Stein"/>
</gallery>


{{Przypisy}}
{{Przypisy}}
== Literatura ==
*[[Wrocław Bibliografia]]


[[Kategoria:Herby mieszczan wrocławskich]]
[[Kategoria:Herby mieszczan wrocławskich]]
[[Kategoria:Wrocław]]
[[Kategoria:Wrocław]]

Wersja z 13:43, 10 sty 2022

Herby wrocławskich rodzin mieszczańskich.

Dompnig

Dombnig, Dominici, Domnig

  • herb rodziny Dompnigów

    1. Herb rodziny Dompnig na zworniku sklepienia kaplicy Dompnigów (Trzech Króli) w kościele pw. św. Elżbiety we Wrocławiu

  • 2. Dompnig na sklepieniu Izby Seniora Rady (1484-1485), reprezentuje Heinza Dompniga

    2. Dompnig na sklepieniu Izby Seniora Rady (1484-1485), reprezentuje Heinza Dompniga

  • 3. Dompnig na epitafium Hernigów (1533), druga tablica na lewo od wejścia do północno-zachodniej kruchty kościoła pw. św. Elżbiety we Wrocławiu, od strony ul. św. Elżbiety: 2. od lewej

    3. Dompnig na epitafium Hernigów (1533), druga tablica na lewo od wejścia do północno-zachodniej kruchty kościoła pw. św. Elżbiety we Wrocławiu, od strony ul. św. Elżbiety: 2. od lewej

Eisenreich

Eysenreich

Foyt

Gremmel

Haunold

Heugel

Hörnig

  • Herb rodziny Hernigów

    1. Na epitafium Hernigów (1533), druga tablica na lewo od wejścia do północno-zachodniej kruchty kościoła pw. św. Elżbiety we Wrocławiu, od strony ul. św. Elżbiety: 1,3,5 i 7

Jentsch

Krapff

Crapff, Crapp, Krapp, Krappe

Krapff II

Crapff, Crapp, Krapp, Krappe

Krebel

Crebel, Crebil, Krebil

Lebe

Lemberg

Lewenberg

Meisner

Meisener, Meißner

Poppel

Poppelau, Popplau

Promnitz

  • Herb Promnitzów

    1. Promnitz na epitafium Hernigów (1533), druga tablica na lewo od wejścia do północno-zachodniej kruchty kościoła pw. św. Elżbiety we Wrocławiu, od strony ul. św. Elżbiety; 4. od lewej

Protschky

Reichel

Saurman

  • Herb rodziny Saurmanów

    1. Saurman na epitafium Hernigów (1533), druga tablica na lewo od wejścia do północno-zachodniej kruchty kościoła pw. św. Elżbiety we Wrocławiu, od strony ul. św. Elżbiety; 8. od lewej

Stillevogt

Stillevoit, Stillvogt, von Waldau

  • Herb w Stein, Der Rat und die Ratsgeschlechter ...[1]

    Herb w Stein, Der Rat und die Ratsgeschlechter ...[1]

Rodzina mająca znaczenie we Wrocławiu przez cały XIII w. i I poł. XIV w., a jej nazwisko jest właściwie przydomkiem wskazującym na znaczenie w okresie kształtowania się miasta na prawie niemieckim. Stillevogt oznacza zastępcę wójta (dialekt średnio-górno-niemiecki[2]. Godinus (być może tak jak potomkowie Gedko) to pierwszy burmistrz (sultetus) wspólnoty wrocławskich Niemców jeszcze przed formalną lokacją miasta. Książę Henryk Brodaty powierzył mu w 1214 r. organizację gminy miejskiej we Wrocławiu na prawie magdeburskim. Jego syn Aleksander był kolejnym burmistrzem, a inny syn, Gedko (Gotke, Gotkinus), został zasadźcą i pierwszym wójtem lokowanego w 1257 r. Krakowa. Wcześniej udzielał się we władzach Wrocławia (znany w dokumentach w 1254 r.). W kolejnym pokoleniu Nicolaus był ławnikiem w latach 1289, 1291-1294, 1296, 1298-1300, 1302-1305 i 1307-1309. W międzyczasie zasiadł też w Radzie w latach 1297, 1301 i 1306. Jego brat lub kuzyn był ławnikiem w latach 1290, 1293, 1302, a radnym w 1298, 1299, 1301, 1304 i 1308 r. Nicolaus pełnił też funkcje we władzach miasta w roku 1319, 1324 i 1331 jako rajca, i w roku 1326, 1327, 1329, 1330 jako ławnik. Jest to jednak raczej inny członek rodziny z czwartego już pokolenia. Do silnej reprezentacji Stillevoitów w pokoleniu trzecim należy zaliczyć kolejnego Gedko (Godeko). Prawdopodobnie brata lub kuzyna Konrada i starszego Nicolausa. Był on rajcą w 1299 r., a ławnikiem w latach 1297 i 1301.

Stosch

Stosh

  • Herb rodziny Stoschów

    1. Stosch na epitafium Hernigów (1533), druga tablica na lewo od wejścia do północno-zachodniej kruchty kościoła pw. św. Elżbiety we Wrocławiu, od strony ul. św. Elżbiety; 6. od lewej

Tinczmann

Yban

Iban

Zacharias

von Sachenkirch

  • Herb w Stein, Der Rat und die Ratsgeschlechter ...[1]

    Herb w Stein, Der Rat und die Ratsgeschlechter ...[1]

Przypisy

  1. ↑ 1,0 1,1 Stein Rudolf. Der Rat und die Ratsgeschlechter des alten Breslau. Würzburg: Holzner-Verlag, 1963.
  2. ↑ Gedko Stilvogt w Polski Słownik Biograficzny, t. 7. 1948

Literatura

Źródło: „https://silesiacum.pl/w/index.php?title=Herby_mieszczan&oldid=11601”