Plik:Karol Wacław Sulzbach.jpg: Różnice pomiędzy wersjami
Nie podano opisu zmian |
Nie podano opisu zmian |
||
| (Nie pokazano 3 wersji utworzonych przez jednego użytkownika) | |||
| Linia 1: | Linia 1: | ||
Figura z XIV w. św. Wacław. Prawdopodobnie Karol IV jako św. Wacław. Kościele Najświętszej Marii Panny w Sulzbach-Rosenberg. | Figura z XIV w. św. Wacław. Prawdopodobnie Karol IV jako św. Wacław. Kościele Najświętszej Marii Panny w Sulzbach-Rosenberg. | ||
Na południowo-wschodniej przyporze gotyckiego chóru znajduje się naturalnej wielkości posąg brodatego mężczyzny w zbroi z książęcą czapką. Postać ta, powstała ok. 1380/90 r., interpretowana jest zazwyczaj jako cesarz Karol IV , choć ze względu na cechy ikonograficzne interpretowana jest jako św. Wacław. Od XIV w. ten narodowy święty Czech przedstawiany jest w zbroi i w książęcym kapeluszu. Przedstawiany jest zazwyczaj z włócznią, przez którą poniósł męczeńską śmierć, oraz z tarczą z orłem jako godłem księcia niemieckiego. Według kroniki Północnego Gaucha, napisanej w 1648 roku, zamiast miecza, postać faktycznie trzymała w dłoni włócznię. Orzeł cesarski na tarczy wyblakł. Figurę z piaskowca przypisuje się czeskiej rodzinie rzeźbiarzy Parlerów . Postać stoi na konsoli w kształcie liścia , na której spodzie widać grymas. Baldachim w kształcie ściętej piramidy tworzą cztery boki pięciokąta, które mają kształt tzw. rzęsy i zakończone są u dołu różami. Zbroja składa się z lentnera, który jest ozdobiony trzema różami w okolicy klatki piersiowej i stylizowanymi liśćmi w dolnej części. Pod spodem postać nosi kolczugę, która rozciąga się nad nadgarstkami i ma kształt litery V w okolicy pachwiny. Kantar uzupełnia zbroję. Typowy dla tamtych czasów jest dupsing , który służył jako pas do broni . Tutaj dzierży sztylet, zgodnie z modą swoich czasów. W prawej ręce trzyma tarczę. Nosi także płaszcz na ramionach, który sięga do ziemi i jest spięty na piersi krzyżową opaską. | Na południowo-wschodniej przyporze gotyckiego chóru znajduje się naturalnej wielkości posąg brodatego mężczyzny w zbroi z książęcą czapką. Postać ta, powstała ok. 1380/90 r., interpretowana jest zazwyczaj jako cesarz Karol IV , choć ze względu na cechy ikonograficzne interpretowana jest jako św. Wacław. Od XIV w. ten narodowy święty Czech przedstawiany jest w zbroi i w książęcym kapeluszu. Przedstawiany jest zazwyczaj z włócznią, przez którą poniósł męczeńską śmierć, oraz z tarczą z orłem jako godłem księcia niemieckiego. Według kroniki Północnego Gaucha, napisanej w 1648 roku, zamiast miecza, postać faktycznie trzymała w dłoni włócznię. Orzeł cesarski na tarczy wyblakł. Figurę z piaskowca przypisuje się czeskiej rodzinie rzeźbiarzy Parlerów. Postać stoi na konsoli w kształcie liścia, na której spodzie widać grymas. Baldachim w kształcie ściętej piramidy tworzą cztery boki pięciokąta, które mają kształt tzw. rzęsy i zakończone są u dołu różami. Zbroja składa się z lentnera, który jest ozdobiony trzema różami w okolicy klatki piersiowej i stylizowanymi liśćmi w dolnej części. Pod spodem postać nosi kolczugę, która rozciąga się nad nadgarstkami i ma kształt litery V w okolicy pachwiny. Kantar uzupełnia zbroję. Typowy dla tamtych czasów jest dupsing, który służył jako pas do broni. Tutaj postać dzierży sztylet, zgodnie z modą swoich czasów. W prawej ręce trzyma tarczę. Nosi także płaszcz na ramionach, który sięga do ziemi i jest spięty na piersi krzyżową opaską. | ||
Bogade 2017, s. 276 twierdzi, że ok 1370 i raczej ma rację, bo Sulzbach w 1373 Karol Luksemburski oddał Wittlsbachom. Problem, czy rzeźba na tryforium katedry praskiej jest wzorem, czy są to niezależne portrety. Tryforium to 1375-1378. | |||
[[Kategoria:Niemcy]] | [[Kategoria:Niemcy]] | ||
[[Kategoria:XIV wiek]] | [[Kategoria:XIV wiek]] | ||
Aktualna wersja na dzień 08:10, 16 kwi 2024
Figura z XIV w. św. Wacław. Prawdopodobnie Karol IV jako św. Wacław. Kościele Najświętszej Marii Panny w Sulzbach-Rosenberg.
Na południowo-wschodniej przyporze gotyckiego chóru znajduje się naturalnej wielkości posąg brodatego mężczyzny w zbroi z książęcą czapką. Postać ta, powstała ok. 1380/90 r., interpretowana jest zazwyczaj jako cesarz Karol IV , choć ze względu na cechy ikonograficzne interpretowana jest jako św. Wacław. Od XIV w. ten narodowy święty Czech przedstawiany jest w zbroi i w książęcym kapeluszu. Przedstawiany jest zazwyczaj z włócznią, przez którą poniósł męczeńską śmierć, oraz z tarczą z orłem jako godłem księcia niemieckiego. Według kroniki Północnego Gaucha, napisanej w 1648 roku, zamiast miecza, postać faktycznie trzymała w dłoni włócznię. Orzeł cesarski na tarczy wyblakł. Figurę z piaskowca przypisuje się czeskiej rodzinie rzeźbiarzy Parlerów. Postać stoi na konsoli w kształcie liścia, na której spodzie widać grymas. Baldachim w kształcie ściętej piramidy tworzą cztery boki pięciokąta, które mają kształt tzw. rzęsy i zakończone są u dołu różami. Zbroja składa się z lentnera, który jest ozdobiony trzema różami w okolicy klatki piersiowej i stylizowanymi liśćmi w dolnej części. Pod spodem postać nosi kolczugę, która rozciąga się nad nadgarstkami i ma kształt litery V w okolicy pachwiny. Kantar uzupełnia zbroję. Typowy dla tamtych czasów jest dupsing, który służył jako pas do broni. Tutaj postać dzierży sztylet, zgodnie z modą swoich czasów. W prawej ręce trzyma tarczę. Nosi także płaszcz na ramionach, który sięga do ziemi i jest spięty na piersi krzyżową opaską.
Bogade 2017, s. 276 twierdzi, że ok 1370 i raczej ma rację, bo Sulzbach w 1373 Karol Luksemburski oddał Wittlsbachom. Problem, czy rzeźba na tryforium katedry praskiej jest wzorem, czy są to niezależne portrety. Tryforium to 1375-1378.
Historia pliku
Kliknij na datę/czas, aby zobaczyć, jak plik wyglądał w tym czasie.
| Data i czas | Miniatura | Wymiary | Użytkownik | Opis | |
|---|---|---|---|---|---|
| aktualny | 18:26, 15 kwi 2024 | 547 × 749 (130 KB) | Michał Zalewski (dyskusja | edycje) | ||
| 21:11, 3 kwi 2024 | 576 × 2816 (545 KB) | Michał Zalewski (dyskusja | edycje) |
Nie możesz nadpisać tego pliku.
Lokalne wykorzystanie pliku
Następujące strony korzystają z tego pliku: