Tekst źródłowy strony Ostatnia Wieczerza; obraz z 1537 roku

'''Ostatnia Wieczerza'''; obraz z '''1537 r'''. - portret zbiorowy patrycjuszy wrocławskich ukazanych jako uczestnicy ostatniej wieczerzy. 

Jako Jezus - Jakub Boner, wśród apostołów [[Epitafia i płyty nagrobne we wrocławskiej farze elżbietańskiej#Prawa kaplica boczna|Heinz Rybisch]], Hans [[Herby mieszczan#Metzler|Metzler]], Albrecht [[Herby mieszczan#Sauermann|Sauermann]] (nad postaciami były prawdziwe nazwiska, ale zachowała się ich tylko część i w stanie właściwie niemożliwym do odczytania na zdjęciu). Fundowany przez Sebalda [[Herby mieszczan#Huber|Hubera]] (widoczny w kącie po lewej) obraz olejny na desce, pędzla malarza ze szkoły Cranacha, przechowywany był we wrocławskim ratuszu ([[Herby na sklepieniu Izby Seniora Rady|Izba Seniora]]). Na początku XX w. przekazany do Schlesische Museum für Kunstgewerbe und Altertümer  w związku z remontem gabinetu (zrobił to burmistrz w latach 1908-1923 Hans Trentin). Obraz został wtedy oceniony przez muzeum jako bardzo zniszczony.  W 1943 r. wywieziony do składnicy w Grodźcu, następnie do Nowego Kościoła nad Kaczawą. Zaginął. 

<gallery heights=330px mode=packed-hover>
Plik:Ostatnia Wieczerza 1537.jpg|Obraz z 1537 r. Ostatnia Wieczerza przestawiający patrycjuszy wrocławskich
</gallery>

Obraz niesie trudne dziś do odczytania przesłania. Świadczy o wyjątkowej pozycji Jakuba Bonera, mimo że nie pełnił on oficjalnych funkcji. Obraz nie przedstawia, jak nieraz się to opisuje, członków rady miasta jako takich, ale jednak osoby, które można identyfikować z władzą w mieście. Symbolizuje przejście większości mieszkańców na luteranizm. Wrocław był nadal siedzibą biskupa, ale jego władztwo zaczęło się tu ograniczać do Ostrowa Tumskiego, a protestanckie władze miejskie przejęły kontrolę nad głównymi świątyniami znajdującymi się poza biskupią enklawą. 31 stycznia 1526 r.  rada miejska zakazała wykładania Słowa Bożego osobom uznanym przez nią za niepowołane do tego, czyli uznała się za kompetentną w sprawach religii. Nastąpiło stopienie się władzy świeckiej z religijną i poczucie wręcz apostolskiej roli, czego wyrazem stało się m.in. zaginione malowidło.

Obraz prawdopodobnie znajduje się w prywatnych rękach. 



[[Kategoria:Wrocławscy mieszczanie]]